9-10
mei 2009: Klaus Ferdinand
Hempfling en natuurlijk paardrijden: er
is NIETS
En neem dat gerust
letterlijk. Na een driedaagse workshop in 2007 en anderhalve dag Borderline
Special Hengsten in mei 2009 weet ik het wel zeker: K.F. Hempfling is
niets voor paardenliefhebbers, laat staan voor paardenliefhebbers die
ook nog graag iets bijleren of inspiratie zoeken. Pas op, ik vind dit
niet uit: KFH zei het letterlijk, zowel toen als nu. Alleen kon ik het
de eerste keer zó moeilijk geloven dat ik besloot op een tweede
uitnodiging voor een ontmoeting in te gaan. Maar nu ben ik totaal overtuigd
en kan ik alleen maar akkoord zijn als KFH zegt: "er is NIETS, er
is niets te zien, ik train geen paarden". Alleen spijtig dat de man
dan toch nog steeds evenementen met paarden organiseert, waarop - logischerwijze
- paardenliefhebbers afkomen.
Eigenlijk hoort een verslag niet thuis op Paardenmanieren, want wat KFH
doet, heeft niets met paarden te maken. Vandaar mijn wijs besluit om vanaf
nu nooit nog iets over KFH te publiceren in de hippische pers.
Paardenliefhebbers wereldwijd: doe geen moeite, het is niet alleen het
geld niet waard, maar nog veel meer pure tijdverspilling. Hoewel, dat
is dan toch mijn persoonlijke interpretatie (time is the most valuable
thing you can spend).
 Op
de Borderline Special Hengsten in 't Swaeneven - opnieuw een prachtige
locatie trouwens, KFH weet zijn standingvolle 'venues' alleszins goed
uit te kiezen - in Wapse (NL) kregen we uiteindelijk te zien: een superbraaf
welshpony ruintje dat misschien wel wat stressvrij paard training zou
kunnen gebruiken, maar 'borderline'? Verder een brave introverte PRE ruin
met eigenaar die niet kon longeren. Ten slotte toch één
extroverte hengst met eigenaresse die hem amper in en uit de piste kon
leiden en waarschijnlijk nog nooit van handig materiaal zoals touwhalster
of dik, lang leidtouw gehoord had.
9 mei 2009, voor mij geen hoge of lage verwachtingen, alleen nieuwsgierigheid.
Bij zijn binnenkomst is KFH in mijn ogen nog niets veranderd qua uiterlijk
en présence. Zijn charismatische uitstraling van dominantie en
zijn doordringende ogen zijn nog net hetzelfde. Hij straalt autoriteit
uit, maar voor mij achteraf bekeken geen leiderschap, door het schrijnende
gebrek aan humor en zelfrelativering. De eindeloze pauzes in zijn monologen,
met een gekwelde blik in zijn ogen ('hoe maak ik het deze niet zo ontwikkelde
stervelingen duidelijk wat onze voorvaderen in de mythologie eigenlijk
bedoelden') vind ik na een dag niet alleen ergerlijk, maar op het randje
van lachwekkend.
Sommigen hebben duidelijk het licht gezien, het is ongelooflijk. Ik wil
niet oneerbiedig klinken, maar zo hadden we van bij het begin de twee
assistenten van KFH in het oog, duidelijk de gepriviligeerde superleerlingen
met respectievelijk als boeiende taak de menzweep dragen en/of aangeven,
en de lintjes van de picadero openen en sluiten. Jongen en meisje staan
heel de dag paraat, niet alleen figuurlijk maar ook letterlijk: in de
typische KFH-houding, shoulders down, 'feets' parallel on the ground,
urenlang, alsof op een denkbeeldig kruis, steeds een metertje achter twee
lege (!) stoelen. Ze hebben zich na een aantal jaar KFH schooling dezelfde
sluipende, slow motion manier van lopen - of moeten we zeggen voortschrijden?
- eigen gemaakt. En zo zijn me deze keer toch een aantal opmerkelijke
zaken in en naast de picadero opgevallen, waarvan dat opvallend sluipen
ongetwijfeld op nummer één staat. Nieuw is het vingerknippen,
om aandacht te trekken… is het niet van het paard, dan misschien
toch van het publiek. Benieuwd wie van de KFH-adepten dit binnenkort in
zijn demo's gaat gebruiken. Just wait and see… En helaas 'Ganz gut'
en 'zuper' als een mantra, terwijl er volstrekt niets met het paard gebeurt.
Ik die zoveel geduld heb, kan er na tientallen keren bijna niet meer tegen:
mijn maag trekt er op de duur van samen, zo groot is mijn irritatie. Vreemd.
"There is no trick, there is no mask." Er is alleen maar pakweg
70 X 250 euro en 50 X 110 euro en een authentieke goeroe. Zo, het grote
woord is eruit. Ik
wist al dat hij niet gelukkig was met mijn persoonlijk verslagje in het
VVR Magazine van april 2009; ik had er duidelijk 'niets van begrepen'!
Maar het interview 's avonds in zeer beperkte kring (een tiental volgelingen
en een paar journalisten) gaf me eindelijk nieuwe antwoorden op mijn vragen.
Zo is een strikt verbod van zijn volgelingen om andere paardentrainers
en/of methoden te bestuderen of te vernoemen, natuurlijk dé verklaring
voor de zeldzame momenten dat KFH iets 'doet' met een paard. Hij doet
wat HIJ doet, wat hem op dat moment intuïtief wordt ingegeven, compleet
in harmonie met de grond en de morgenstond en de mistige nevelslierten,
maar zonder enig besef van horsemanship. De onduidelijkheid is zondermeer
logisch, want KFH weet, kent, niets van paarden trainen of horsemanship.
Stel je voor dat hij na het bekijken van een paardenman aan zichzelf zou
beginnen twijfelen, het zou meteen het einde betekenen van heel het KFH-circus.
Logisch, ineens vallen voor mij de puzzelstukjes dan toch op hun plaats.
Het zichzelf indekken tegen enige vorm van kritiek is fenomenaal: wie
het tijdens de demonstratie afbolt, 'is er nog niet klaar voor'. Wie hem
niet gelooft, heeft waarschijnlijk één of ander diepgeworteld
probleem dat dankzij KFH nu ineens aan de oppervlakte is gekomen. Wie
tussendoor op de tribune zit te praten heeft geen respect voor KFH die
al zijn energie zo nederig met het publiek wil delen. Wie graag actie
met paarden wil zien, die 'wil' teveel, en dat is niet goed en leidt tot
niets.
'Hoe' moet het nu? Niet té praktische vragen stellen, alleen moet
je er 100 % zelf in geloven dat je het kunt. En als het niet lukt om op
een veilige manier met je paard om te gaan, dan is dat omdat je er geen
volle 100% in geloofde. Simpel, niet? Gelukkig zijn alle paarden na een
sessie met KFH zelf een stapje dichter bij hun genezing geraakt, en gaan
ze daarna zelf hun mens opleren. Yeah right...
Maar daarnaast krijgen
we wel een uiteenzetting over mensen die niet goed met kritiek kunnen
omgaan. Na een uur intro zonder paard op dag twee, zijn al mijn positieve
en begrijpende gedachten van na het interview alweer verdwenen als sneeuw
voor de zon, en hebben ze plaats gemaakt voor eindeloze verveling. Ik
kom er openlijk voor uit: ik ben gewoon een paardenliefhebber en heb geen
behoefte aan praatjes over mythologie, onze maatschappij, KFH zijn kinderen
en vooral niet aan zoveel defensief en negatief gezwets. Who cares? Vorige
keer kon ik me grotendeels vinden in al wat KFH vertelde over paarden,
nu heeft zijn oeverloos gezwam (waarin nog steeds herkenbare zaken naar
voren komen, eerlijk is eerlijk) zo'n negatief effect op mij dat ik het
bijna allemààl bullshit zou vinden. Zondagmorgen: één
uur preek (en neem preek ook gerust letterlijk) over de ziekte van deze
tijd, narcisme. O ironie. Iedereen zit maar te knikken en te beamen, maar
zouden ze zo ver durven denken dat KFH misschien de grootste narcist is
die hier in deze prachtige manege rondloopt? Zal wel niet.
"Vertrouw op jezelf, wees eerlijk en authentiek, er zijn al genoeg
leugens." Mijn conclusie in 2007, om in de wereld van de mythologie,
fabels en sprookjes te blijven, was dat ik drie dagen lang getuige was
geweest van 'de kleren van Klaus' in plaats van 'de kleren van de keizer'.
Toen, en twee jaar lang, dacht ik: wie ben ík om de grote beroemde
KFH in twijfel te trekken. Mensen kwamen toen uit de States, uit Australië
en India, deelnemers zonder paard betaalden 650 euro en met paard 850
euro om te mogen deelnemen aan de eerste KFH workshop in België.
En ze waren content. Of ze moesten er nog over nadenken en de beste clinic
van hun leven dieper laten inwerken! En ik kon alleen maar denken: wat
heb ik hier 'gemist', wat zien zij dat IK niet zie?
Bij nader inzien was mijn gedachtegang straf. Onbegrijpelijk bijna, dat
ik iets ZO slecht kon vinden dat ik het zelf niet kon geloven, en daarom
toch nog eens wou terugkeren. Als dat niet commercieel is. Beter dan dit
kan het niet worden, toch?
Maar zeker voor mij is er nu geen enkele reden om nog een derde keer te
checken, en geërgerd mijn tijd te verspillen. Aangezien de paardenwereld
totaal niet zit te wachten op een KFH verslag - het gaat immers niet over
paarden! - en ikzelf totaal geen behoefte heb om deze saaie vertoningen
van gebrek aan paardenliefde en zelfverheerlijking nog eens te ondergaan.
KFH als mythologische jager die zijn kinderen toont hoe hij een zelf geschoten
hert vilt - niet zomaar een hert, maar een lachend hert (smiling deer)…
Ik verzin dit niet! Ach ja, dan kan er toch nog iemand mee lachen.
Voor mij: hoofdstuk afgesloten, KFH kan uit mijn kop en mijn kosmische
energie zal uitgaan naar wat positievere mensen, die paardenliefhebbers
zijn, die misschien wel wat passie hebben en die kunnen lachen, ook om
zichzelf. Waar ik, liefst op paardenvlak, van bijleer of waar ik dan toch
tenminste plezier bij heb in plaats van dat immense gevoel van tijdverspilling.
Ik heb het goed bedoeld, ik geloof nooit zomaar iets voor ik het zelf
gezien of meegemaakt heb, maar als de tijd gekomen is om conclusies te
trekken: inpakken en wegwezen!
KFH heeft als artiest en als zakenman ongetwijfeld superieure kwaliteiten.
En ik geloof na het zien van de videoclips en de boeken ook best dat hij
zelf goed kan rijden en met zijn paarden de magische verzameling aan de
losse teugel kan bereiken. Alleen vind ik het opzet van zijn clinics en
workshops puur bedrog, omdat ze door de naam alleen al toch bepaalde verwachtingen
van paardenliefhebbers en/of ruiters opwekken. Noem het dan geen workshop
'verzameling aan de losse teugel', of 'paardenpersoonlijkheden', of 'borderline
hengsten special'… ook al geef je dan wel ter plaatse, als iedereen
betaald heeft, toe dat het eígenlijk niet over paarden trainen
gaat. Moest het de 'KFH one man show' heten, waarbij er geen paard aan
te pas komt, waarbij luisteraars veel te weten komen over KFH's body awareness
theorieën en levensfilosofieën, waarom niet? Maar verkoop het
alstublieft niet langer aan paardenmensen, want dat leidt tot verveling,
teleurstelling en wie weet frustratie, want ik ken heel wat interessantere,
nuttigere en plezantere manieren om je tijd en geld te spenderen, wees
gerust. Je paard zal er beter mee geholpen zijn, en dus jij ook, door
meer veiligheid en/of meer plezier.
Voor wie al een goede relatie met paarden heeft: ga paardrijden of beleef
op een andere manier plezier met paarden. Voor wie geen goede relatie
met zijn paard heeft: 'doe Parelli' of volg ergens anders training, bij
iemand die WIL uitleggen en kan tonen hoe iets beter kan gaan - en in
mijn ogen zeer belangrijk, alleszins bij iemand die graag paarden ziet,
of voor wie paarden een passie zijn.
Niet dat ik er ooit aan aan twijfelde, maar ik besef weer eens ten volle
wie er allemaal mijn respect en vertrouwen verdient. Love language &
leadership klinkt misschien cliché, maar voor mij omvat het ALLES
en dat is veel beter dan NIETS.
Kim Moeyersoms
www.paardenmanieren.be
|
