Op deze pagina mijn kritiek op het fenomeen "Natuurlijk Bekappen". In mijn diverse takken van paardensporten kom je ze altijd weer tegen, die IDIOTEN die natuurlijk (laten) bekappen. En dan lopen ze een hele dag over rotsachtige ondergronden, waarbij het paard zoveel pijn heeft, dat het tegen het eind van de dag totaal verkrampt is, met alle gevolgen van dien! Jongens, dit heet DIERENMISHANDELING....

Ijzers zijn een noodzakelijk kwaad. Als je op harde ondergrond langere afstanden wil afleggen, kun je niet anders. Ik ben een voorstander van blote voeten. Na het wedstrijdseizoen gaan de ijzers eraf en lopen de paarden de hele winter in de modder. De voeten leven helemaal op. In maart gaan ze er weer onder. Het grote voordeel van ijzers is dat de paarden lekker veel op harde ondergronden kunnen lopen en zo hun pezen erg sterk worden. Wij rijden de paarden in met 4 jaar. Al vrij snel gaan ze met de kudde (onze trainingsgroepje paarden, oude en jonge) mee de bossen in. Door het vele rechtuit lopen slijten de pezen niet (vergelijk even longeren op een kleine cirkel, waarbij de pezen telkens onder grote druk staan) en ontwikkelen de spieren zich optimaal. Verder is het heel natuurlijk, de jonge volgen de oudere paarden. Wat zij van hen leren, kunnen wij mensen in geen tien jaar aangeleerd krijgen. Na een jaar gaan er ijzers onder en beginnen lange stapreprises op de harde weg. Afhankelijk van de hardheid van het paard, gaan we over op draven op de harde weg. Uiteindelijk galoperen we ook op de harde weg, wat dan geen enkel probleem meer zal opleveren. Zou je ijzerloos rijden, dan kun je dus veel minder goed pezen trainen.

Het mooie van een paard is dat het zich makkelijk aanpast. Wat gezegd wordt van natuurlijk bekappen (de hoeven worden harder) kon met hetzelfde gemak gezegd worden van ijzers: Het paard past zich prima aan, het zal in korte tijd niet meer uitglijden, niet stuikelen, etc. Het paard zal genieten van zijn bescherming en meer onbevangen en makkelijker gaan lopen. Voor de endurance betekend dat harder, wat winst opleverd, maar vooral onspanning en energiebesparend. Belangrijk dus. Voor de TREC en de buitenritten betekend dat meer plezier met je paard en ik dacht dat DIT de reden was dat we zo graag alles natuurlijk hadden....
Mocht je Widea in de ijzers zetten (stalen puntjes, soort voetbalnoppen), dan past het paard zich aan in de bewegingen. De meningen zijn daar over verdeeld, maar duizenden kilometers verder heb ik nog nooit problemen kunnen ontdekken!

Conclusie: Rijd je weinig of meestal over zand of in de berm, dan heb je gewoon géén ijzers nodig. Dat bespaart je veel geld en een boel ergernis als je een ijzer kwijtraakt. Heb je meerdere paarden in de wei, dan zijn ijzers gevaarlijk. Een klap komt aan als een hamerslag. In onze kuddes met jonge paarden mogen geen paarden met ijzers komen.
Mocht je geen hoefijzers nodig hebben, dan laat je je paard bekappen. Dat kan elke hoefsmid. Natuurlijk bekappen is weer een van de randgebieden van zogenaamd het Natural Horsemanship gebeuren. Bullshit dus!
Rij je in gebieden waar veel harde ondergrond is, rij je langere afstanden, ga je regelmatig mooie tochten maken in de Ardennen, moet je noodgedwongen veel over de verharde weg, rijd je endurance, doe dan je paard een groot plezier en geef hem hoefijzers....

Gelezen op een website over natuurlijk bekappen:

Omdat er een mens op zijn rug zit !

Strasser methode (bron: www.bokt.nl/wiki) Opmerking De beschreven methode is niet algemeen aanvaard.

De Strasser-methode is ontwikkeld door Hiltrud Strasser en draagt haar naam. Deze omstreden methode gaat uit van de onbeslagen hoef en het paard dat zo natuurlijk mogelijk wordt gehouden: omstandigheden die zoveel mogelijk aansluiten bij de natuurlijke behoeften van het paard zoals die evolutionair bepaald is. Op die manier worden gezondheidsproblemen en kreupelheden mogelijk voorkomen én genezen. Hoefproblemen worden volgens H. Strasser vaak veroorzaakt door slechte levensomstandigheden en de nadelige effecten die door hoefijzers veroorzaakt worden.

En gevonden op www.hoofcare.nl :
De Strasser-methode heeft al erg veel onnodig paardenleed aangericht. Dr. Strasser wordt verguisd in Duitsland en Amerika. (in januari 2007 is er in Duitsland een wet worden aangenomen waarbij mensen die onnodig een paard kreupel maken door deze onzinnige behandelingen kunnen worden vervolgd)
Het zou een langdurig (3-6 mnd), pijnlijk, maar noodzakelijk proces zijn.

Ga jij je paard 6 maanden pijn doen, om hem vervolgens ook nog eens elke rit te gaan pesten?
En WAT is daar dan natuurlijk aan.............

Hier een website die je moet lezen, als je van plan was om Natuurlijk te bekappen!

Een kort citaat over de website wil ik jullie niet onthouden, zodat je alvast een klein beetje de smaak proeft. Schrik niet, het is heftig en je bent meteen genezen van het natuurlijk bekapprincipe!
"Deze site staat staat nu onder verantwoordelijkheid van www.hoofcare.nl omdat ik door de eigenaar van de site www.hoefnatuurlijk.nl werd bedreigd, ook heb ik van de "volgelingen" dreigende emails gekregen, ik heb inmiddels bij de politie aangifte gedaan."

Natuurlijk bekappen probeert de hoeven van elk willekeurig paard, om te smeden naar een hoef zoals de Mustangs hebben. Zie jij dat al zitten? Ik heb maat 41, maar in China hebben vrouwen van mijn leeftijd maar 39. Gaan we dan mijn voeten aanpassen? Of koop ik gewoon fatsoenlijke schoenen... Aan jou de keus!

Trouwens, als we inderdaad zó konden denken, dan ga ik zorgen voor Olympisch Marathongoud, heel simpel: Kenianen zijn erg mager en hebben veel conditie omdat ze van oorsprong altijd ver moeten lopen voor water. Dus heel simpel, we geven een Nederlandse marathonloper gewoon een jaar geen eten en laten hem elke dag 40km lopen voor drinkwater. Wedden dat we dan ook een kampioen hebben?? Nee natuurlijk niet, hoor ik je meteen zeggen. Ik zeg, als we de mustangvoet kunnen imiteren, kunnen we ook hardlopers creëren....

Hoefschoenen:

Ik kreeg een aardige mail omtrent deze pagina met de verwijzing naar het item hoefschoenen. Ook daar wil ik wel wat over kwijt en dan praat ik over praktijkgevallen die ik mee heb gemaakt in TREC en endurance.
Er zijn inderdaad mensen die met hoefschoenen rijden en daar tevreden over zijn. Als dat jouw ding is, dan hoop ik dat je er plezier aan beleeft!
Ik heb diverse uitgeprobeerd, maar ben langer bezig met aandoen en ernaar te zoeken (omdat ze nogal vaak uitvliegen) als dat ik er daadwerkelijk mee gereden heb. Ze waren me aangemeten door een erkende hoefschoenspecialist en zouden wel degelijk passen. Uiteindelijk heb ik ze aan iemand gegeven die het wilde uit proberen. Ik kan er niks mee! Ook latere en modernere gevallen heb ik getest.

Op de eerste WK selectiewedstrijd TREC in Frankrijk (geen makkie, 50km ultra zwaar terrein) reed een echtpaar (de een rijdt voor België, de ander voor Nederland) beide met hoefschoenen. De man had een soortgelijke ervaring als ik en binnen no time zaten ze allevier in zijn zadeltas ipv onder de hoeven. Zijn vrouw had er minder problemen mee maar het terrein eiste zijn tol: Linksvoor scheurde kapot en ze ging met 3 hoefschoenen door. Beiden haalden de nakeuring niet en dus werden dus op deze wedstrijd niet geselecteerd voor de WK.... Toch wel zonde.

Mijn mening blijft ongewijzigd: Heb je geen ijzers nodig, gebruik ze dan niet. Bij een reguliere (lees gediplomeerde) hoefsmid kun je uitstekend je paard laten bekappen. Rijd je langer en in zwaar terrein, en zeker in de sport, neem dan gewoon een seizoen lang hoefijzers. Da's vaak het beste. De rest van het jaar knappen ze echt wel weer op.

Maar.... Omdat ik zo nu en dan toch iets moet toegeven:
Op de NK en BK in Courtil reden bovenstaande ruiters mee op de Easyboot Epic.
Ik gaf ze bij voorbaat geen schijn van kans. Temeer omdat ze de wedstrijd ervoor (lees hierboven) dus beide afgekeurd waren op het verlies of beschadeging van hun hoefschoen. Maar nu reden ze met een ander merk en ze waren er zeer tevreden over. Ze reden de wedstrijd met goede nakeuring uit en beiden klasseerden ze zich alsnog voor de WK.
(Een Tinkerdeelnemer melde wel dat haar paard, met enorme flossen, ze niet aanpaste vanwege de vele haren die zouden storen tijdens het lopen.)

Vanaf nu en hier mag iedereen die ECHT een goede ervaring heeft met zijn hoefschoen, dat komen vertellen. Maar, de prestatie moet van hoge kwaliteit zijn, dus T4 of 100km endurance en over ruig of zwaar terrein. Alleen eigen ervaringen graag. We maken geen reclame maar een eerlijke consumentadvies is nooit weg...

10-03-12 Kunde van natuurlijk bekappers zorgwekkend

De laatste jaren duiken her en der in Nederland mensen op die zich natuurlijk bekapper noemen. Naar eigen zeggen is dit een trend die is overgewaaid vanuit de Verenigde Staten en door steeds meer paardeneigenaren wordt opgepikt. Het is verbazingwekkend hoeveel cursussen er worden aangeboden aan een ieder die geïnteresseerd is. Er zijn cursussen bij van slechts één dag en, nog frappanter, men kan het ook al ‘leren’ vanaf een DVD.

Zulke cursussen zouden hooguit kunnen dienen om inzicht te krijgen hoe een hoef in elkaar zit en werkt, welke verzorging deze vereist en hoe je zelf een los stukje hoef wegsnijdt als dat nodig is. Het bekappen van een hoef vraagt veel meer kennis dan men kan leren in zo’n korte tijd.

Natuurlijk bekappers in de Verenigde Staten volgen een volledige opleiding daarvoor en ik heb de indruk dat daar te gemakkelijk over gedacht wordt in Nederland. Het aantal mensen dat hier een eendagscursus volgt en vervolgens met een nietszeggend certificaat op zak paarden bekapt van nietsvermoedende eigenaren, groeit angstvallig. Feit is dat er in de praktijk zelden naar een opleiding van een hoefsmid wordt gevraagd. ‘Hij heeft een certificaat, dus het zal wel goed zijn’.

Mijn collegahoefsmeden en ik constateren steeds meer problemen door onvakkundig werk van mensen die zich uitgeven voor natuurlijk bekappers. De methode wordt dus niet correct uitgevoerd. Dat lijkt mij ook niet mogelijk met zo weinig opleiding. Dat is dan ook de reden dat hoefsmeden met een erkend diploma argwanend kijken als de term ‘natuurlijk bekappen’ valt. Om hier meer inzicht in te krijgen, nodigde de Nederlandse Vereniging van Hoefsmeden recentelijk voor één van haar bijscholingen de Amerikaan Jaime Jackson uit. Jackson, voorheen traditioneel hoefsmid, wordt gezien als de grondlegger van de natuurlijk bekapmethode. Van ‘82 tot ‘86 bestudeerde hij de wilde paarden van het Great Basin in de VS, waarna hij een hoefverzorgingsmethode ontwikkelde die in Nederland ‘natuurlijk bekappen’ wordt genoemd.

Verrassende stelling
Jackson streeft naar het zo goed mogelijk nabootsen van de natuurlijke situatie van het wilde paard en daarmee het slijtagepatroon van de hoef. Tijdens zijn verhaal bleek al snel dat het bekappen van de hoeven maar een heel klein deel uitmaakt van zijn methode. De hoeven moeten uit zichzelf slijten en worden door de natuurlijk bekappers minimaal bijgewerkt. Jackson hecht veel meer waarde aan de voeding van de paarden, de huisvesting en de omgang.

Volgens Jackson zou een paard eerst aan deze voorwaarden moeten voldoen voordat natuurlijk bekappen überhaupt zin heeft.

Deze stelling was een grote verrassing voor veel hoefsmeden, die de indruk hadden gekregen van de natuurlijk bekappers dat alles om de wijze van bekappen draait.

Volgens Jackson moet het paard 24/7 rondlopen in de kudde. Het liefst op een wisselende ondergrond van zand, rotsen en stenen. Zeker niet in een groene weide. Het paard mag alleen natuurlijke voeding krijgen, dus geen biks, voedingssupplementen of andere door mensen geproduceerde producten. Daarbij mag het niet worden geënt of ontwormt. Het gaat dus om een visie op het natuurlijk houden van paarden en een hoefverzorging die daar bij past. Maar kan dat wel in Nederland? Paarden moeten in Nederland immers geënt zijn als ze van huis gaan en ontwormen wordt sterk aanbevolen.

Hier komt duidelijk naar voren dat het natuurlijk bekappen niet een op zichzelf staand iets kan zijn. Naar mijn mening gaan veel mensen die zich natuurlijk bekapper noemen naar de leer van Jackson daaraan voorbij. Ze hebben het wel over de wijze van bekappen, maar niet over de manier van paarden houden die hij predikt.

Natuurlijk bekappers beweren bovendien dat alle paarden zonder ijzers moeten lopen en daar kan ik mij niet in vinden. Een erkend gediplomeerd hoefsmid zal er ook altijd naar streven om een paard goed te laten functioneren op blote voeten, alleen zal dat in de praktijk niet altijd gaan. Een paard wordt op ijzers gezet om de hoef te beschermen tegen overmatige of ongelijke slijtage, om met stiften grip te bieden tijdens sport of voor behandeling van afwijkingen en/of aandoeningen.

In het dagelijkse werk kom ik veel gebruikspaarden tegen die onmogelijk gehouden kunnen worden op de door Jackson geadviseerde manier en daarmee niet geschikt zijn voor de natuurlijk bekapmethode.

Het goed bekappen van een paard is het belangrijkste, maar ook het moeilijkste van ons vak. Hoe staat het paard het beste, hoe beweegt hij het makkelijkst, waar wordt het voor gebruikt? Dit is niet in één dag te leren.

Ander doel voor ogenOnze manier van bekappen is om de hoef te laten functioneren bij de paarden zoals wij ze houden en gebruiken. De natuurlijk bekappers hebben als doel het creëren van een hoef zoals die van wilde paarden. De insteek voor mijn collega’s en mij is anders: voor ieder paard zal er een eigen ideale hoefvorm en -stand zijn. Je kunt aan de hand van een plaatje niet zeggen: ‘zo ga ik vandaag alle hoeven maken’.

Paardeneigenaren moeten goed na denken over de keuze voor een natuurlijk bekapper of hoefsmid. Iemand met een mooi praatje is niet altijd kundig.

Het is voor mij al niet duidelijk welke natuurlijk bekappers in Nederland een gedegen opleiding hebben gevolgd, als die er al is. Hoefsmeden die lid zijn van de Nederlandse Vereniging van Hoefsmeden hebben in ieder geval een erkende Nederlandse opleiding gevolgd en laten zich regelmatig bijscholen.

De hoefsmeden die regelmatig op cursus gaan, worden door de Europese Vereniging van Hoefsmeden (EFFA) jaarlijks beoordeeld en gecertificeerd als Certified Euro Farrier (C-EF).

Ramon Koppendraaier uit Lichtenvoorde is gediplomeerd hoefsmid.
Deze opinie verscheen 12 maart 2010 in De Paardenkrant.
Originele artikel te vinden op www.horses.nl

Het laatste woord over natuurlijk bekappen:

Bij ons op stal wordt op een andere manier met natuurlijk hoefmanegement omgegaan. Volgens mij de enige natuurlijke manier! Onze paarden zijn voor hun vierde jaar nog nooit bij de hoefsmid geweest. De hoeven zien er meestal redelijk normaal uit. Een enkele keer wil het wel eens raar groeien, en na een poosje valt het rare aparte deel er meestal gewoon af en blijkt er weer een nette hoef onder.
Voor onze paarden (rond de 4 a 5 jaar) ingereden worden, laten we ze enten, chippen, bekappen, worden ze door de veterinair nagekeken op mogelijk te verwachten problemen. Als alles 100% in orde blijkt, gooien we er een zadel op, gaan er op zitten, rijden een rondje of wat in drie gangen en de volgende dag gaan ze met de groep mee, achteraan, het bos in. Bitloos en volgens het kuddeprincipe. Een 3 tot 6 maanden later willen de jonge paarden uit zichzelf voorop lopen en dán (pas) zijn ze klaar om aan het werk te gaan. Nu moet ik er wel bij vertellen dat we een puinbodem hebben, veel land en ze staan altijd buiten. Een hoefsmid heb ik pas nodig als het paard bereden wordt en er prestaties gevraagd gaan worden.

Een gediplomeerde hoefsmid is beter als een selfmade natuurlijke zwever.
Elke hoefsmid kan kappen, daarvoor hoef je niet naar een "natuurlijke" hoefsmid.
Kappen leer je niet door een DVD te kopen.
Moeder natuur doet het prima, zolang je de factor mens er niet bij betrekt!