Voer en Vitamines zijn een belangrijk item bij het houden van paarden, maar wat de commercie je wil doen geloven, is vaak verre van waar! Ook hier een boel zin en onzin....

* Elk paard heeft een eigen voerbehoefte.
Het is belangrijk dat je deze voerbehoefte leert kennen. Teveel is net zo slecht als te weinig. Niet elk paard is gebaat bij krachtvoer. Normaliter kan een paard in de natuur zonder krachtvoer. Een gedomesticeert paard kan ook makkelijk zonder krachtvoer. Het enige waar krachtvoer goed voor is, is om de verloren energie door arbeid (meestal door de mens) aan te vullen. Een paard wat weinig werkt, of zelfs helemaal niet, heeft dus geen krachtvoer nodig! Ruwvoer is wel erg belangrijk. Een paard in de wei zal minimaal 12 uur moeten grazen om aan zijn voedselbehoefte te kunnen komen. Een paard op stal of op zand gehouden, zal dus óók minimaal 12 uur hooi moeten kunnen eten. Deze vergelijking is heel belangrijk, dus kijk goed of je paard genoeg hooi krijgt om ruim 12 uur ervan te kunnen eten. Onze paarden krijgen een halve hooi per paard, een of twee maal daags. Als het hooi van smorgens tegen de avond al op is, krijgen ze nog een halve baal. Is er nog voldoende tot de volgende voerbeurt, dan is het niet nodig om erbij te geven. Deze manier van voeren geeft het paard veel vertrouwen en hij hoeft niet ongerust te worden dat hij ooit honger zal hebben. Deze band van vertrouwen, is een zwaar onderschatte mogelijkheid om het zo gewilde partnership met je paard op te bouwen.

* Voer en dominantie:
In de kudde zal het Alfapaard voor de kudde zorgen, door deze naar grazige weilanden te voeren. Zo verdiend zij (ja, een zij...) het respect en aanzien van de kudde. De paardenhouder kan dus eenzelfde aanzien verdienen. Echter, als er iets lekkers gevonden wordt, dan is de leider niet zo aardig en eist het beste voor zichzelf op. Voorbeeld, gooi hooi in een weiland met meerdere paarden en ze zullen dit braaf delen. Zet er een emmer krachtvoer neer en de paarden zullen erom vechten, waarbij de hoogste in de rang die emmer in zijn geheel tot zich neemt. Van delen is dan weinig sprake meer. De paardenhouder dient dus goed onderscheid te maken tussen goed voor een paard zorgen en een paard verkeerde signalen geven. Mensen die snoepjes uit de hand geven, beseffen niet dat ze daardoor de macht uit handen geven. Voor een paard is dat een onderdanig signaal, wat hun vertelt dat degene met de snoepjes deze deelt met zijn baas! En de mensen maar denken dat ze het goed doen, terwijl ze dus het verkeerde doen... En dan vind iedereen het vreemd dat die paarden vervelend worden. Ze eisen simpelweg hun recht op.
Let dus op hoe jij je paard voert, doe dit als kuddeleider en niet als onderdanige!
Iemand die ECHT met NH bezig is, die weet waar hij mee bezig, zal hiermee rekening houden. De fakepersonen zullen de snoepjes verkeerd gebruiken.
Een goed voorbeeld uit het Paralelli-gastenboek:
Ik ben al 1,5 jaar bezig met diverse trainers om mijn nu 6-jarige paard manieren te leren. Had mijn hoop gevestigd op een klassieke/NH trainer: vervelend gedrag negeren en goed gedrag belonen met voer! Hij verricht met eigen paarden wonderen maar mijn paard ging nog meer bijten en een snoepje opeisen als hij vond dat hij het had verdiend! De trainer vond dat hij een muilkorf om moest. Was weer terug bij af.
Mijns inziens was deze trainer dus geen NHexpert, want anders zou hij zeker niet aan de muilkorf toe gekomen zijn! Dit is technisch gezien een dierenmishandelaar!!
Mogen snoepjes dan nooit? Jawel, als duidelijk ruilmiddel voor diensten, handel drijven dus. Voor wat -hoort wat. Als je snoepjes gebruikt als duidelijke beloning, meteen nádat het paard iets speciaals gedaan heeft, snapt hij het directe verband en zal beter zijn best gaan doen.

* Vitamines
In gras, goed hooi, kuilgras, wortels, bieten, etc. zitten natuurlijke vitamines. In krachtvoer zitten toegevoegde vitamines. Een paard wat goed te eten krijgt, ruwvoer of krachtvoer, krijgt voldoende vitamines binnen.
Koop nooit zomaar vitamines omdat het goed zou zijn voor je paard. Chemisch bereide vitamines zijn slecht opneembaar en duur. Als je echt twijfels hebt, kun je het beste in hetvoorjaar (of najaar) een bloedtest af te laten nemen door een dierenarts, die je zo een passend vitamine advies kan geven. (Ook hier mag je wel septisch blijven, want ook een dierenarts wil graag artikelen verkopen => Vraag altijd of hij aan de hand van de uitslag, jou verklaart waar de problemen liggen en zoek mogelijk het verband op internet op. Voorbeeld: Een tekort aan rode bloedlichaampjes kan worden aangevuld door vitamine B12. De vet zal je hoogstwaarschijnlijk een enorme doos poeder geven, waar ook B12 in zit. Trap daar dan niet in en laat je goed voorlichten...)

* Zeewier is een heel goed produkt.
Het bevat naast alle vitaminen en mineralen, ook alle aminozuren, iets wat heel vaak vergeten wordt. Het is geheel natuurlijk en wat niet gebruikt wordt, wordt gewoon wegge-urineerd. Verkeerde opslag in het lichaam is niet aan de orde. Zeewier is een voedingssupplement en geen medicijn. Het is niet zo duur en smaakt lekker. Verder is het goed voor paarden die veel zweten, omdat het van nature zout is. Wij voeren enkel in de zomer, een handje per dag en na hard werken of bij endurancewedstrijden 2 of 3 handjes. Het vervangt in 90% en vooral geheel risicoloos electrolyte!!
* Wat trouwens electrolyte betreft: Geef dat NOOIT! Enkel op advies van een arts. Er is gebleken dat electrolyte alleen werkt als de vochthuishouding GOED is. In de cellen zal door een teveel aan zout juist uitdroging komen, als de aanvoer van water niet goed is. De cellen gaan dan knappen en het paard kan in het ergste geval sterven. En wannéér gaan mensen electrolyte geven?? Juist, als de waterhuishouding dreigt te escaleren... Electrolyte is in handen van een leek gevaarlijk! Mocht je echt electrolyte moeten geven -bv bij endurance op een warme dag, gebruik dan de volgende truc: Begin met een emmer schoon water. Als deze helemaal op is (tussendoor afsluiten met deksel) geef je het paard een emmer water met een electrolyte oplossing. Als deze op is weer een emmer schoon water en zo om en om verder. Op deze manier krijgt het paard enkel electrolyte als hij voldoende water binnen heeft, wat het risico aanmerkelijk verminderd.

* Magnesiumtekort is een onderschat probleem.
Mens en dier hebben magnesium nodig om stress aan te kunnen. Magnesium werkt mee aan afbraak van het stresshormoon cortisol. Stress is een natuurlijk fenomeen die ervoor zorgt dat het individu op zijn hoede is en kan overleven. Zodra er niet genoeg magnesium meer voorhanden is, wordt de stress hinderlijk. Bij paarden is er een handige test: Lastige paarden kun je Sedalin geven. Bij een kleine dosering zal het paard suffig worden, zo bv handelbaar bij een hoefsmid of rustig onderweg in de trailer. Echter, als het paard een magnesiumtekort heeft, zal dit kalmeringsmiddel niet werken! Natuurlijk erg vervelend als je paard inderdaad net naar een hoefsmid moet of zo, maar je weet wel meteen waar het probleem vandaan komt.
Magnesium kun je het beste geven in combinatie met Calcium, omdat deze beide pas werken in de juiste verhouding.

* Voertijden, voernijd en het verwachtingspatroon...
Voernijd is een survivaltechniek, die het paard in de natuur gebruikt om te overleven. Het kwam alleen voor als er te weinig voedsel voorhanden was en de paarden moesten vechten om aan voedsel te komen. In de huidige maatschappij zien we deze survivaltrek regelmatig terug bij paarden die veel krachtvoer en weinig ruwvoer krijgen. Hun maag en darmen zijn leeg en ze hebben honger. Vaak worden deze paarden ook nog eens op stal gehouden, en kunnen dus voor hun gevoel niet op zoek naar voedsel! Als je erbij na gaat denken, dan is zo'n paard dus in complete stress omdat hij wil overleven en bang is dat hij anders doodgaat... Pure dierenmishandeling dus... Ruwvoer is erg belangrijk, omdat een paard in de natuur continu aan het eten is. De spijsvertering is hierop afgesteld en het paard heeft na een korte maaltijd met brokjes, snel weer honger. Voernijd zou dus simpel op te lossen zijn door (veel) meer ruwvoer. Maar helaas worden de meeste eigenaren alleen maar boos op dat lastige paard wat zo sjagrijnig doet tegen etenstijd....

Paarden zijn gewoontedieren, maar er is een gewoonte die ze van nature helemaal niet kennen -wat de mens heeft meegebracht, en dat is op dezelfde tijden eten! Een paard eet de hele dag of in tijden van schaarste zodra hij iets te eten vind.
We leren het paard dat op het op bepaalde tijden eten krijgt, en ook dat ze allemaal tegelijk eten krijgen. Dat is erg vervelend als je afwijkende tijden of situaties krijgt. Het paard wordt gestresst als je een keer een paar uur later voert. Of je gaat op trektocht met andere paarden. De voertijden worden anders, omdat de situatie niet hetzelfde is als thuis. Ook ben je min of meer verplicht om al die paarden tegelijk te voeren, anders worden ze heel vervelend.

Nu hebben we onze paarden thuis geleerd dat:
-1. Voer niet zo heel belangrijk is, want er is genoeg en altijd. (door permanente hooi bijdrage)
-2. Dat ze niet op gezette tijden eten krijgen, maar lukraak (minimaal 1 x in de ochtend en 1 x in de avond, met globaal 12 uur verschil) en op wedstrijden en trektochten zo vaak als mogelijk. (soms wel 6 x per dag kleine beetjes...)
-3. Dat ze nooit tegelijk eten krijgen, enkel de paarden die bij elkaar in één weiland staan. We geven de ene groep eten terwijl de andere groep toekijkt. De overgang kost enkele dagen tot een week. Variatie in de voertijden soms wel 1 of 2 uur. We voeren de groepen nooit in dezelfde volgorde. (Voor het beeld: We hebben 5 groepen: Merries (4), veulens/jaarlingen (8), de sportpaarden (2), de hengst met z'n vrouw (2) en de shetjes (3).
Dit resulteert in een wonderlijk en prachtig gezicht. De paarden vertonen geen ongeduldig gedrag, wachten zonder stampij af tot het hun beurt is, ze zijn vol vertrouwen en tonen geen enkele vorm van voernijd.

* Betonmolen:
Mijn laatste tip is zonder meer de beste: De truc met de betonmolen...
Veel mensen voeren hun paarden bieten of winterwortels. Veelal zijn deze ongewassen en vol zand. Vroeger zat ik uren met een borstel en warm water die dingen schoon te schrobben om te voorkomen dat er teveel zand mee naar binnen ging. (Zand kan schadelijk ophopingen geven in de darmen en koliek veroorzaken). Maar het aantal paarden werd meer, de aanhanger bieten groeide uit tot 5 ton per jaar en het schrobben begon ongekende vormen aan te nemen. Tot een kennis zei, je zou er eigenlijk een wasmachine voor moeten hebben... En ik ging op zoek naar een wasmachine en vond voor 50 euro op internet de beste bietenwasmachine die er te vinden was: Een 2e hands betonmolen!! Je schept m halfvol, water erbij, draaien en terwijl je de stal uitmest of andere ding doet, worden ze mooi schoon. Neem ook een oudere plastic kruiwagen, boor er wat gaten in van 5 cm doorsnede en zet deze onder de betonmolen. Giet de bieten in de kruiwagen en spuit het losse zand er nog even af. Even laten drogen (water loopt er door de gaten uit) en je hebt prima en vooral zandloos voer.

De bieten voor en na het wassen. Scheelt kilo's zand die niet in de darmen verdwijnen!

Dit artikel werd eerder gepubliceerd in het VVR magazine