* Z2 dressuur met The Wizzard, Z2 dressuur met Vivant. M2 met Scarlet Pimpernel. M1 met The Blizzard. Ongeveer tien paarden in de L2 van mezelf en van diverse eigenaren.

* Z viertal met The Wizzard, Vivant en Cherie (van Annie van Nunen), waarvan enkele 2e, 3e en 4e plaatsen in Indoor Brabant en CHIO Rotterdam. Hoogtepunt was toen ik uit het viertal stapte, toen werden we Nederlands Kampioen.Aha, hoor ik u denken, maar ik was inmiddels bevorderd tot trainer en choreograaf....

* M springen met The Wizzard, M springen met Vivant. Beiden hadden de punten voor het Z maar ik durfde niet hoger. Verder nog veel paarden in de B en L, van mezelf en van diverse eigenaren.

* Jachtpaarden Rotterdam 2 keer 4e geworden. Soestdijk 3e in de memberklasse en 12e in de masterklasse. 2e bij de Veluwetrails. In totaal 6 keer meegedaan in Rotterdam en 9 keer in Soestdijk. Een beleving apart, zo rijden tussen die héle rijke mensen...

* Endurance: 2 x de 160 km uitgereden met Touch of Temperament in 1993 en 1 x met Touch of Tenderness. Daarmee was ik nummer 7 en nummer 13 van combinaties die de 160 km uitreed en éérste Nederlander die dat met twee verschillende paarden deed. In 1997 mocht ik mezelf bewijzen op de wereldbekerfinale in Qatar. Touch of Tenderness flipte helaas in die hele grote zandbak.
Met mijn drie 160 km ritten sta ik momenteel nog steeds op de 8e plaats van Nederland. Ik reed wedstrijden in Engeland, België, Holland, Zweden, Duitsland en Qatar. Ik groomde mijn teamgenoot Miranda Kayser in Frankrijk, Zwitserland en Spanje. Verder reed ik met Rapid'Amour tot 120 km. In de klasse 1 en 2 heb ik met mijn eigen paarden en die van anderen nog veel ritten gereden in Nederland en België. Kilometerstand op 1-1-2000: 3922 km. (waarvan 1913 km met Touch of Temperament; 1322 km met Touch of Tenderness; 546 km met Rapid'Amour en dan nog enkele anderen)
Later ben ik gestart Phenomeen Marylot in de 80 km klasse. Binnenkort start ik met Touch of Marylot in de klasse tot 160km en met Marylot el Guapo in de klasse tot 119km.
Hoogtepunt van mijn endurancecarriere was de wereldbekerfinale in Qatar, waar we persoonlijk de gast waren van Sjeik Hamad bin Khalifa Al Thani.

* Western: 1992 Veluwe Trofee Western Riding met Vivant. Die had nog nooit western gereden, was n geintje. Op de N.K. werden we vierde met Western Riding en derde met Pole Bending.
Nederlands Kampioen Versatile Horse en Reserve kampioen Western Riding in 1996. Tevens WRAN High Point Trofee. In 1997 Nederlands Kampioen Western Riding. Alles met The Wizzard. Leuk om te vermelden dat ik niet wist wat Versatile Horse was tot ik de ring binnenging.
Verder in 2005 Ned Kamp Teampenning met Fressals Survivor en deelname aan de Europese Kampioenschappen Team&Cattlepenning. 2008 Wereldkampioenschappen met Marylot el Guapo..
Verder doe ik graag barrelracen...

. . .

*Marathon: Enkelspan paarden, tweespanpony's en tweespan paarden marathon gereden. Enkele jaren volgehouden. Maar da's niks voor mij. Ik zit er liever op, hahaha.

* Voltige: In vroegere jaren, toen ik nog redelijk slank was (lang geleden, haha) deed ik voltige op de Molenberg in Leende. Ik hoorde bij het demoteam en kon er in galop 10 keer achter elkaar op en af springen. Later in Deurne kreeg ik een 8 voor de voltige omdat ik het enige meisje was dat er van achteren op kon springen zonder springplank.

*TREC: Met Phenomeen Marylot heb ik in 2006 deelgenomen aan de Europese Kampioenschappen in Exmoor, Engeland. (precies 13 jaar nadat ik met haar mama de endurancekampioenschappen in Engeland reed...) Daarna heb ik op het hoogste niveau gereden met Touch of Tenderness, Marylot el Guapo en Touch of Marylot. 2008 Wereldkampioenschappen in Frankrijk met El Guapo.
In 2009 werd ik Nederlands Kampioen met el Guapo, die ik in alle onderdelen hoofdstelloos reed. In 2010 starte ik mijn 4e paard in de T4, namelijk Touch of Marylot.

*Working Equitation: Voor zover ik weet ben ik de eerste Nederlander die internationaal WE-wedstrijden gereden heeft. Ik hoop binnen enkele jaren een team voor de WK samen te stellen.
In 2008 ben ik WAWE jury geworden, tevens ben ik sportcommissie lid van de FITE, met het oog op de TREC en de WE in Nederland.

*Jury: Ik was/ben in Nederland FNRS-jury, NKB dressuurjury tot M niveau, springjury, endurancejury, eventing steward, TREC jury en WE jury. Niks voor mij, een beetje kijken hoe anderen fouten maken. Telkens na enkele jaren weer netjes bedankt... Omroepen doe ik nog steeds wél met veel plezier.

*Parcoursbouwen: Op mijn opleiding les gehad in het ontwerpen en bouwen van springparcoursen en ik bleek daar erg handig in. Inmiddels honderden springparcoursen, cross countrys, trails en PTVs opgesteld, naar ieders tevredenheid.

*Websites: Ik run een aantal websites van mezelf, van diverse clubs en van andere ruiters. Geheel belangeloos en met veel plezier.

*Recreatie: Bij de Belgische VVR probeer ik iets te betekenen, maar met slechts mijn 1e diploma "begleider" heb ik nog een lange weg te gaan... Omdat ik het hart heb van een recreatieruiter, kan ik een mooie brug slaan tussen sport en recreatie. Beide is voor mij belangrijk

*Maf doen: Dingen zoals skieën achter een pony, springen met een aanspanning (keileuk!) en springwedstrijden rijden op nog-niet ingereden paarden, zijn me niet vreemd. Tijdens mijn eerste jacht heb ik leren springen en mijn eerste endurancewedstrijd was meteen 100km (die ik ook nog bijna won, hahaha) Nederlands kampioen worden in een nog nooit gereden discipline heb ik ook gedaan. Jachtrijden en dressuur op niveau in hetzelfde weekend en met hetzelfde paard (en in die volgorde) heb ik ook gedaan...
Handpaardervaring in Polo en Endurance.
Hoe onmogelijk dingen ook zijn, gewoon doen met vol vertrouwen in jezelf.

*Polo: Toen polo voor het eerst naar Nederland kwam, en toevallig op de manege waar ik paard reed, ben ik twee jaar lang groom en trainer geweest (lees gratis voetveeg, hahaha). Ik deed het uit medelijden, want polopaard zijn is het ergste wat je kunt hebben als paard zijnde. Wel leuk trainen: 2 paarden links aan de lijn, twee paarden rechts, jij op het braafste paard in het midden en dan zo rondjes galopperen op een megagroot poloveld.... Het meeste werk was altijd na de wedstrijden de talloze blessures verzorgen (echt zielig!!) Ik was blij toen het geld opwas en de Polo opheild.

*Barok: Altijd mooi gevonden, dat barok rijden. Mijn lipizaner kon niet zoveel, maar met mijn huidige Hispano Arab (soort Andalusier kruising) kan ik mij leuk uitleven.

*Coachen: Ik ben super in peptalks en krijg bijna iedereen over zijn angsten heen. Zelfvertrouwen kweken is niet zo moeilijk, als je mensen maar kan overtuigen van hun eigen kunde. Omdat ik het graag doe, omdat ik zo ben, heb ik er heel bewust geen beroep van gemaakt.

*Dameszadel rijden: Op mijn opleiding hadden we wekelijks les hierin. Ik vond het een drama. Stappen en galopperen ging nog wel, maar draven en springen vond ik iets vreselijks.... ik heb het dan ook nooit meer gedaan, hahaha

*Blessures: Helaas sta ik ook in die lijst bovenaan: Schedelbasisfractuur, rugspieren afgescheurd, schouderband afgescheurd, knieband gescheurd, 3 x hersenschudding, 3 x gebroken neus, enkel verbrijzeld. Ik denk niet dat je je dan nog moet schamen eigenlijk heel erg bang te zijn om paard te rijden. Toch blijf ik rijden, al zul je me heel vaak het lusje van mijn zadel vast zien houden. En ondanks mijn spring, jacht en military ervaring, zul je me niet vaak meer zien springen....

*Minder validen: 15 jaar lang heb ik les gegeven aan gehandicapte kinderen. Ik had graag mijn diploma gehaald, maar het suffe idealisme van mijn opleiding heeft me weggejaagd. Als enige uit de paardenwereld (de anderen kwamen uit de paramedische wereld) ergerde ik me aan het feit dat "de paarden goed werk deden" en dus niet hoefden te luisteren, gewoon mochten slaan en bijten naar de kindjes. Een discussie met de leiding was niet mogelijk en ik ben vertrokken. Gelukkig kon ik met mijn Deurne diploma lesgeven en we beschouwden onze kinderen als gewone kinderen.
Omdat ik me emotioneel teveel dingen aan ging trekken, ben ik er uiteindelijk mee opgehouden. Mijn vrijwilligers hebben het overgenomen en als ze niet gestopt zijn, doen ze het nu nog.

*Organisatie: Ik heb vele endurancewedstrijden georganiseerd, met als hoogtepunt CEI Eersel, 160km. Daarnaast veel TREC wedstrijden deels of geheel georganiseerd. Ik heb TREC en WE in Nederland in kaart gebracht, de reglementen ontworpen, cursussen gegeven en landen als Duitsland, Vlaanderen en Zuid Afrika geholpen met de organisatie in hun land. Momenteel werk ik mee aan de eerste Intercontinental TREC Challence in Zuid Afrika, 2011.
Het is moeilijk, maar ik probeer nog steeds een koeienclub in België van de grond te krijgen. De Belgium Cowhorse Association (BCA) heeft wel in 2008 al een echt team op de WK Cattle/Teampenning.
Verder ben ik voorzitter van de Nederlandse TREC vereniging (TREC-NL), voorzitter van VLP/LRV-club "Ruiters van de Lange Adem" en penningmeester van de BCA. Druk genoeg dacht ik zo....

* Creatie: Ik ontwerp al 20 jaar mijn eigen zadels, singels en hoofdstellen. Uitsluitend voor mezelf, voor de ruiters van mijn paarden en voor de gehandicapte kinderen die ik les heb gegeven.
Toen Marylot mij vroeg om mee te helpen met de nieuwe biothanelijn en ook het laatste deel van hun naam naar mij noemde, voelde ik me zo vereerd dat ik voor hen een uitzondering maakte.

* Freestyle: Mijn laatste rijmethode is erg spectaculair voor publiek. Ik rij reguliere wedstrijden zonder hoofdstel. Mijn paard is goed afgericht, met voornamelijk been en gewichtshulpen. Verder heb ik hard gewerkt aan motivatie en vertrouwen, hetgeen een erg leuk resultaat heeft opgeleverd...
Het mooie is dan de beloning hiervoor, deze kwam toen ik ontzettend overmoedig hoofdstelloos het NK TREC in Koblenz mee reed, en zowaar Nederlands kampioen TREC werd...

Sorry als alles wat opschepperig overkomt. Er is geen woord van overdreven....